Ernest Hemingway miał twierdzić, że jego najlepszym dziełem było opowiadanie, które napisał w zaledwie sześciu słowach: „Na sprzedaż: buty dziecięce, nigdy nie używane”. Amerykańska tradycja literacka obfituje w pisarzy, którzy osiągnęli mistrzostwo w różnego rodzaju krótkich narracjach i mikrogatunkach. Gotyckie opowiadania Washingtona Irvinga położyły podwaliny pod rozwój gatunku; Edgar Allan Poe, Nathaniel Hawthorne i Herman Melville wykorzystali zwięzłość i precyzję krótkiej prozy do zgłębiania niepokojów dziewiętnastowiecznego umysłu; William Faulkner, Gertrude Stein, James Baldwin i Ernest Hemingway eksperymentowali z opowiadaniem, aby uchwycić nieciągłą rzeczywistość dwudziestego wieku. Także współcześni pisarze amerykańscy, tacy jak Denis Johnson, George Saunders, czy Jhumpa Lahiri, sondują stylistyczne i dyskursywne możliwości tego gatunku, wykorzystując go do wyrażania społecznych, politycznych, psychologicznych i estetycznych wyzwań ponowoczesności. Celem tego seminarium jest zapoznanie studentów z bogatą tradycją krótkiej formy w literaturze amerykańskiej.